App Jp Ling 4th Discovery : ภาษาญี่ปุ่น = ภาษาพูดคนเดียว

4th Discovery

สวัสดีค่า ห่างหายไปกับเนื้อหาวิชาการซักพัก วันนี้เรากลับมาแล้ว

ถึงอะไรๆมันดูจะถดถอยลงทุกวันแต่เราก็ยังต้องเดินหน้ากันต่อไปเนอะ

วันนี้เราจะคุยกันเรื่องหนุกๆของภาษาญี่ปุ่น นั้นคือ

❀ ความพูดคนเดียวของภาษาญี่ปุ่น❀ 

อ่านจากหัวข้ออาจจะดูงงๆ นี้ก็งงเหมือนกันไม่รู้จะใช้คำว่าอะไรดี555

เอาจริงๆก็คือ เราจะมาพูดถึงความต่างของภาษาญี่ปุ่นกับภาษาอื่นกัน

คนที่เรียนภาษาญี่ปุ่นบางทีมันจะมีอารมณ์แบบงงๆกับตัวภาษา 

เพราะภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาที่มีลักษณะเฉพาะหลายอย่างแม้จะมาจากจีนก็ตาม

ด้วยความที่เป็นชาวเกาะด้วยล่ะมั้ง ภาษาถึงมีความเป็นตัวของตัวเองสูงมาก😂

ถ้าใครได้อ่านบล็อกที่แล้วเรื่องคำสุภาพ（敬語）จะรู้ว่าเวลาใช้คำสุภาพนั้น

คนที่เรายกย่องหรือถ่อมตนด้วยไม่จำเป็นจะต้องอยู่ตรงนั้นด้วยก็ได้ เช่น การพูดถึงบุคคลที่3

ตรงจุดนี้ มันมีเหตุผลของมันอยู่ คือ!!

ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาพูดคนเดียว

ภาษาพูดคนเดียว（ひとりごと）ในที่นี้หมายถึง การพูดกับตัวเองหรือการพูดที่ไม่จำเป็นต้องมีผู้รับสารก็ได้

พูเออกมาเพื่อให้ตัวผู้พูดรับรู้ เท่านั้น

มีเคสงานวิจัยเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่หลายเรื่อง เคสที่เป็นตัวอย่างได้ชัดเจนมากคือเคสการพูดขอบคุณก่อน-หลังรับประทานอาหาร

อย่างที่รู้กันว่าญี่ปุ่นมีวัฒนธรรมการกินอาหารที่เป้นเอกลักษณ์ โดยจะพูด "จะทานแล้วนะคะ（いただきます）" ก่อนทานอาหารและพูดว่า "ขอบคุณสำหรับอาหาร（ごちそうさまでした）" หลังทานอาหาร

เกาหลีเองก็มีวัฒนธรรมแบบนี้เช่นกัน 

แต่คนเกาหลีจะไม่พูดขอบคุณอาหาร ถ้าคนทำอาหารไม่ได้อยู่ฟังตรงนั้น

กลับกันกับคนญี่ปุ่นคือพูดทุกครั้งที่ทานอาหาร ไม่ได้สนว่าคนทำจะอยู่ตรงนั้นไหม เพราะคนฟังไม่ใช่คนทำแต่เป็นตัวคนพูดเอง

ตรงกับวลีว่า คิดว่าดีก็ทำต่อไป อย่างแท้จริง

เป็นการสื่อสารที่ไม่ได้มีเจตนาสื่อ"สาร"ออกไป แต่เพื่อให้ตัวเองได้รับรู้เท่านั้น

จากตรงนี้เลยมีข้อสรุปกันออกมาว่าภาษาญี่ปุ่นเนี่ย เป็นภาษาที่มีมุมมองแบบ 主観的 หรือ subjective

คือเป็นภาษาที่มองจากตัวเองออกมา ตั้งต้นด้วยการเอาตัวผู้พูดเป็น self-center

ซึ่งมุมมองแบบ 主観的 ของภาษาญี่ปุ่นก็ปรากฎอยู่ในการใช้ภาษาญี่ปุ่นทุกหย่อมหญ้า

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเราโดนจับตัวมาแล้วตื่นมาโผล่ที่ไหนก็ไม่รู้ เราจะพูดว่า

ภาษาญี่ปุ่น: ここはどこですか。

ภาษาอังกฤษ: Where am I ?

สังเกตความแตกต่างว่า ภาษาญี่ปุ่นจะไม่ใช้คำว่า"ฉัน" เพราะว่าคนพูดคือ "ฉัน" อยู่แล้ว

ในทางกลับกันภาษาอังกฤษมีคำว่า "I" ปรากฎออกมา เหมือนกับมุมมองคนพูดมองจากข้างนอกแล้วเห็นตัวเองอยู่ ณ ที่แห่งนั้นอีกที

ถ้าอธิบายด้วยภาพก็จะเป็นแบบนี้

โดยมุมมองที่มองจากตัวเองในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า 主観的（しゅかんてき）หรือ subjective

และมุมมองที่มองจากภายนอกเรียกว่า 客観的（きゃっかんてき）หรือ objective นั้นเอง

แล้วเรื่องนี้มันมีประโยชน์กับเรายังไง มันทำให้เราเข้าใจความต่างภาษาและเข้าใจธรรมชาติภาษาญี่ปุ่นมากขึ้นด้วย
จะมีประโยชน์มากๆสำหรับการเรียนการสอนเพราะมีรูปประโยคหลายอย่าง
ที่ภาษาญี่ปุ่นไม่สามารถเทียบกับภาษาอื่นได้เช่น  ～てくれる　～てしまう
ต่างๆนั้นล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องกับมุมมองของภาษาเช่นกัน

เนื้อหาวันนี้อาจจะไม่ได้ละเอียดมากด้วยเวลาที่จำกัดและไฟมิดเทอมที่ไล่มา😭
แต่ถ้ามีคำถามหรือสงสัยอะไรก็จะพยายามมาเพิ่มเติมให้นะคะ
ขอบคุณที่สละเวลาอ่านมาจนจบค่า

เจอกันจ้า